Ancak, bu büyük gelişmeyi sindirebilecek yeterli bir alt yapı mevcut muydu? Çayın teşkilatlanma dönemine girdiği, benim ilk görev yıllarımda, bölge, mahrumiyet yeri olarak tanındığı için idareci ve teknik eleman temininde sıkıntı çekiliyordu. Bunu kar­şılamak üzere Merkez fabrikalarında­ ki memur arkadaşlardan bazıları kurslara tabi tutuldu ve bu yeni atölye ve fabrikalara idareci olarak atandı. Aynı yöntemle, kaliteli ustalar ima­latçı, teknik kısımlardaki kabiliyetli elemanlar teknik ustabaşı, makinist, elektrikçi olarak yetiştirilip bu işyer­lerinde istihdam edildi.

Şunu belirtmek gerekir ki, eğer bu konuda başarıya ulaşılmışsa, bu bü­yük ölçüde yöre insanının yaradılışın­ dan gelen azim ve çalışkanlığının ese ridir. Özellikle o ilk yıllardaki, işini seven işine bağlı çalışan dolayısıyla çok başarılı kampanya devreleri geçirdik. Sağ olanlara teşekkürler. Aramızdan ayrılanlara Allah’tan rahmet dilerim.

Ben, 11-12 yıldır çaydan fiilen uzaklaşmış olmakla birlikte gerek basın yoluyla gerek eski mesai arkadaşlarım ve yöre insanlarından dostlarım vası­tasıyla ilgimi devam ettirmeye çalışı­yorum. Çay ve Çaykur yine de yaşamımın önemli büyük parçasını oluş­turuyor. Zaten aksini düşünmek mümkün değil. Dolayısıyla; çaycılığımızın bugünkü sorunlarını da az-çok izlemeye çalışıyorum. Bu konuda bir değerlendirme yapmaktan ziyade, ay­ nı paralelde gördüğüm, benim ilk görev yıllarımdaki uygulamalardan bir kesitini nakletmeyi yararlı buluyorum.

Rize'de göreve başladığım zaman o günkü müdürüm Asım ZİHNİOGLU idi. Ayrıca, makine mühendisi İngiliz Mr. Gibbart ile çaycı Mr. Allen bulunuyorlardı. Zamanla çaycılık gelişip büyüdükçe ve üretim arttıkça çay ka litesinde bir düşme olduğunu gözledik. Bu zaaf, işleme tekniği kadar mahsulün yetiştirilip toplanmasıyla da ilgiliydi. Dolayısıyla, bunu gidermek için, bir taraftan az önce sözünü ettiğim kalifiye eleman yetiştirilmesi yönünde çalışmalara başlandı, 30 civarındaki çay imalat işletmelerin de kurslar açıldı ve teknik kalifiye ele­man yetiştirimesine çaba harcandı. Ancak, bir taraftan da bizzat İngiliz çay uzmanı Mr. Harler bölgeyi dola­şarak çay üreticileri ile temas kurdu, çayın yetiştirilmesi ve mahsulün alınması konusunda tavsiyelerde bulundu.

Bu itibarla bugün dahi, birbirini ta­mamlayan tedbirlerle, bu parlak sek­törün, Türk Çaycılığının, kısa sürede zorlukları aşarak, uluslararası alanda layık olduğu yeri alacağına yürekten inanıyorum.

- Sayın Tosun, söyleşimiz için, Çaykur Dergisi olarak bütün Çaykur çalışanı adına teşekkür eder, sağlıklı ve mutlu günler dileriz.