ÇAYIN
BİTKİSEL
ÖZELLİKLERİ
Ayhan
HAZNEDAR - Ziraat
Mühendisi
Bir
asırlık bir ömre sahip bulunan çay bitkisi doğada
büyümeye
bırakıldığında zaman
bir ağaç görünümünü alır.
Görünüş itibarı ile dağınık bir görünüm
arz
eden
bitki yapısı tek gövde halinde olduğu gibi çok gövdeli
olanlarda
vardır.
Yaprağını dökmeyen her dem yeşil olan bir bitkidir. Yaz ve kış
yaprağa
sahiptir.Yeterli düzeyde sıcaklık ve nemin bulunduğu yerlerde,
örneğin
Güney Hindistan, Sri Lanka, Cava, Sumatra ve Kenya’ da
yıl
boyu
sürgün oluşumu sürer. Yılın mevsimleri arasında sıcaklık
ve nem
ayrımlılığının
bulunduğu yerlerde, örneğin Kuzey ve Kuzey doğu Hindistan‘da
Kuzey doğu
Çin ve Japonya‘da Güney Afrika’nın kimi serin
bölgelerinde, Komşumuz
Gürcistan
ve İran’ın Hazar denizi kıyılarında ve ülkemizde çay
bitkisinde
sürgün
kesintili şekilde oluşur. Yıl boyu sürgün oluşumuna uygun
olmayan
yerlerde,
soğuk mevsimde sürgün oluşumu duraklar, yaprak ve
tomurcuklarda
gelişme olmaz.
Bir başka deyişle çay bitkisi soğuk dönemlerde dinlenme
(dormansi)
dönemine
girer.
Sürgün dönemimde
sürgünlerin çay bitkisinde sürekli oluşabilmesi
için yağmurun bol ve
sıcaklığın
yeterli olması gerekir. Aksi halde sürgün döneminde
bitki, beklenen
sürgünü
vermez, gelişme önemli ölçüde geriler ve dolayısı
ile ürün miktarı
önemli
ölçüde azalır.
Çay
bitkisinde
sürgün uçlarından taze olarak
koparılan iki yaprakla bir tomurcuk, nitelikli çay
üretiminde
kullanılır.Genel
kural olarak
çay
üretimi için sürgün ucundan koparılmış iki
yaprak ve bir
tomurcuğun kullanılması önerilir ve istenir. Bunun sebebi
çay
bitkisinde genç
yapraktan yaşlıya doğru gidildikçe polifenol miktarı azalır, yani
yapraktaki
kaliteyi etkileyen karekteristik maddelerin genç yaprak ve
tomurcukta
toplanmış
olmasıdır.
Genel anlamda
kaliteli ve
başarılı çay imalatının
ilk şartı iyi üründür.Üründe var olmayan bir
kaliteyi imalatla
kazandırma
imkanı yoktur.Bunun için hammadde ile beraber, çayın
imalat safhalarını
bir
bütün olarak değerlendirmek lazımdır.
KÖK
Bir ana kökten çıkan
kuvvetli yan
köklere ve
bu yan kökler üzerinde daha ziyade toprak yüzeyine yakın
saçak köklere
sahiptir. Bazı çeşitlerde yan kökler kazık kök gibi
toprak
derinliklerine de
gidebilir. Bitkiyi
besleyen köklerin ağırlığı genel kök ağırlığının %5
Kadardır.
1-2 mm den
kalın köklerin hücrelerinde bol miktarda nişasta bulunur.
Budanan bitki
depo
edilmiş olan bu besin maddesi sayesinde gelişmesini sağlar.
YAPRAK
Kısa bir sapa sahip
olan her dem yeşil olan
yapraklar yumurta biçiminde uca doğru sivridir. Olgunlaşmış
yaprakların
kenarları az veya çok dişlidir. Boyları çeşide göre
değişik olarak 3-35
cm
uzunluktadır. Gelişmenin ilk
safhasında ve budamadan sonra
teşekkül eden sürgünler üzerindeki yapraklar daha
büyük olur. Çay
yaprağının
yüzeyi düz veya kabarık ucu küt veya sivri (gagalı) sarı
yeşilden koyu
yeşile
kadar değişik tonlarda bir renk oluşmaktadır. Doku
özelliği itibarı
ile yaşlı
yapraklar deri hissini verir, üst yüzeyleri parlak ve koyu
yeşildir.
SÜRGÜN
Sürgünler,
olgunlaşmış
yaprakların
koltuklarında bulunan odun gözlerinden oluşur. Çay ocağını
oluşturan
dalların üst kısımlarında bulunan yaprak koltuklarındaki
sürgün
gözleri
aşağıdaki sürgün gözlerine göre üstün
durumdadır. Ancak yukarıdaki
gelişen
filizin koparılması ile büyüme üstünlüğü
hemen bir alttaki yaprak
koltuğunda
gelişen tomurcuğa geçer. Bir
çay
bitkisi
sürgünü
üzerinde değişik şekillerde yapraklar görülür. Bu
yapraklar ayrı ayrı
isimlendirilmiştir.
Büyümekte
olan bir sürgün şu şekilde adlandırılır:
Tomurcuk
( Floveri-piko),
Birinci
Yaprak (Oranj – Piko),
İkinci
Yaprak (Piko),
Üçüncü–Dördüncü
Yaprak (Sukong),
Beşinci
–Altıncı Yaprak (Kon)
 |
 |
 |
| Taze
çay sürgünü |
Kışın aktif
olmayan
dönem
|
Dinlenme
döneminden çıkan çay sürgünleri |
 |
 |
 |
Gelişmekte
olan çay
sürgünü
|
Hasat
olgunluğuna gelmiş çay
sürgünü |
Dinlenme
döneminden çıkan tomurcuk
gelişimimi |
Fakat
budanmış ve uç alınması yapılmış ocaklarda gelişme
üstünlüğü tek
filizde olmayıp gövde ve dallar üzerinde bir çok
tomurcuk gözlerini
aktif duruma geçmesini sağlar. Genel olarak koparılan her
filizin
altındaki sürgün gözleri aktif duruma
geçmektedir. Yapılan çalışmalarda
yağışın yeterli olduğu mevsimde yaprak koltuğunda gelişen tomurcuğun
toplama olgunluğuna erişmesi (2.5-3.5 filiz) bir üsteki filizin
koparılmasını
izleyen 42 gün içerisinde olmaktadır. İlk 28 günde
büyüme çok yavaştır.
Büyüme hızı
28.günden 35.güne kadar artan oranlarda olup, 35.günden
45.güne kadar
maksimumdur. Sürgünün uç kısmı,daha çok
dört ve beşinci yaprağa kadar
yeşil aşağı kısımları kahverengidir.Çay sürgünleri
ortam ve iklime
şartlarına bağlı kalmaksızın büyümeleri esnasında bariz bir
dinlenme
periyodu
gösterirler. Dinlenme devresine giren sürgünün
tepesinde, normal gelişmesine devam eden sürgünün
tepesindeki tomurcuk kadar uzun ve
dolgun olmayan 5mm kadar uzunlukta bir tomurcuk oluşur ki buna Banjihi
dinlenme tomurcuğu denir.
Bunun
etrafı iki veya üç
sıralı
yaprakçıklarla sarılıdır. Dinlenme devresi sonunda bu
tomurcuk
açılacağı
zaman evvela dış taraftaki yaprak açılır daha sonra tepeli
küt
kulakçığa
benzeyen bu küçük yaprağa Katafil denir. Birden fazla
oluşur. Bunu
takiben tomurcuktaki ikinci
dış yaprak
açılarak birinciye benzemeyen ikinci bir yaprakçıkta
meydana gelir ki
bu
yaprağın kenarlarında diş bulunmaz bu yaprağa Janam-Balık yaprak denir.
Bu
yaprağa zaman zamanda doğurucu yaprakta denir. Bundan sonra tomurcuk
normal
gelişme seyrine başlayarak sürgündeki normal yaprakları
oluşturur.
İklim
ve
bakım şartlarına tabi olarak sürgünde beş normal yaprak
teşekkül edince
bitki
yine dinlenme devresine girer ve banji teşekkül eder.

|

|

|
Yeni
çıkmış çiçek tomurcukları
|
Çay
Çiçeği |
Çay
Meyvesi |
ÇİÇEK
Ülkemizde
Ağustos başında tam teşekkül etmiş yaprakların koltuklarında kısa
bir
sapın
ucunda tomurcuk belirmeye başlar. Ağustos sonunda veya Eylül
başında bu
tomurcuk daha da gelişerek sapı uzar açılır ve beyaz ve
gösterişli
çiçekleri
oluşur. Tam
teşekkül etmiş bir çiçekte 5-7 adet çanak
yaprak ile 5-7adet taç
yaprağı bulunur. Çiçek aksamı helezonidir. Erkek
organlar 5 veya daha çok sayıdadırlar.Dişi organ bir tane olup
üç
parçalı bir tablo oluşturur. Taç yapraklar
döküldükten sonra çiçek
sapının ucunda tepeli aşağı doğru meyvecikleri her zaman görmek
mümkündür. Bunlar bahara girince şişmeye başlar ve
eylül ayında parlak
yeşil bir renk alır. Ekim ayı
içinde olgunlaşmaya başlayan meyveler kirli yeşil veya
kırmızımsı bir
renk alırlar,uçlarından yarılarak tohumlar açığa
çıkarılır.
MEYVE
Meyveler üç
gözlü ve kalın cidarlıdırlar, meyve
içinde 3-6 adet arasında değişen tohum bulunur. Normal olarak
üç tohum
oluşturması gerekirken yumurtalıktaki parçaların dumura uğraması
nedeni
ile
tohum adedi azalmaktadır. Bazen bir gözde birbirinden ayrı birer
tarafları yassı
tohumlarda bulunur. Olgunlaşmamış
meyveler yeşil olgunlaştıktan sonra meyveler
kahverengi fındık iriliğinde normal olarak 12mm çapındadır.
Tohumların
bünyesinde 20-30 nispetinde yağ bulunur bu yağda saponin maddesi
vardır.
İKLİM
Çay
bitkisi soğuktan ve dondan
hoşlanmaz
rüzgarı sevmez. Isının sıfır derecenin altına
düştüğü ve 40 derecenin
üstüne
çıktığı ve yıllık ısı ortalamasının 14 derecenin
altına
düştüğü
yerler çay tarımı için uygun değildir. Çay bol
yağış isteyen bir bitki
olup,
gelişme döneminde yağışın 1200 mm in üstünde olması
gerekir.Yağışın
yavaş ve
sürekli olması arzu edilir. Bol yağmur gibi
nemde çay bitkisi için
önemlidir. Ürünün tazelik ve körpeliğini
koruyabilmesi için yüksek neme
ihtiyaç
vardır. Nem, kalite oluşumunda rol oynadığı gibi büyümeyi de
teşvik
etmektedir.Yıllık nisbi nem ortalaması %70 in üzerinde
olması
istenmektedir.
TOPRAK
YAPISI
Çay
bitkisi kumdan, kile
değin
değişik
yapıdaki asit tepkimeli (ph 5.5-6) toprakta
yetişebilir.Geçirgenliği
iyi olan
derin ve bitki besin maddelerince zengin topraklarda iyi gelişir.Ağır,
killi,
geçirimsiz taban suyu yüksek yerlerde gelişmez.
|